最愉快的愛情故事 BEST HAPPY LOVE STORY EVER

 2014 Preliminary 菲律賓文初選 

📜 最愉快的愛情故事 BEST HAPPY LOVE STORY EVER

👤 MUMAR SORIANO PACIS

“”LIFE IS WHAT WE MAKE IT””…BUT WHAT IS LIFE WITHOUT LOVE??? According to the Holy Scripture, 1CORINTHIANS 13:4-8, LOVE IS PATIENT, LOVE IS KIND, IT DOES NOT ENVY, IT DOES NOT BOAST, IT IS NOT PROUD. IT DOES NOT DISHONOR OTHERS, IT IS NOT SELF-SEEKING, IT ISNOT EASILY ANGERED, IT KEEPS NO RECORD OF WRONGS. LOVE OES NOT DELIGHT IN EVIL BUT REJOICES WITH THE TRUTH. IT ALWAYS PROTECTS, ALWAYS TRUSTS, ALWAYS HOPES, ALWAYS PERSEVERES. LOVE NEVER FAILS. N
BUT WHERE THERE ARE PROPHECIES,THEY WILL CEASE;WHERE THERE ARE TONGUES, THEY WILL BE STILLED; WHERE THERE IS KNOWLEDGE, IT WILL PASS AWAY.
Masarap magmahal lalona kung alam mo at sigurado ka na madami nagmamahal sa’yo.Alam kong nasubukan niyo na ding mainlove kagaya ko at marahil ang iba ay nagkaroon ng HAPPY EVER ENDING pero sigurado ako na ang ilan ay nasaktan at nagkaroon ng mapapait na karanasan na siyang nag-udok sa kla para isumpa ang PAG-IBIG…
Pag-ibig nga naman….Tsk! Tsk! Tsk! Pero hayaan niyo ao magkuwento at ipamahagi sa inyo ang BEST HAPPY LOVE STORY EVER namin ng aking pinakamahal na si ANNETTE TERRENAL PACIS para sa ganun ay kiligin, matuwa, maiyak at baka sakali mayroon kayo matutunan at magbigay halimbawa at aral sa inyong lahat.
Bakit “”BEST HAPPY LOVE STORY EVER’? Sa katunayan, we have a formula using the four mathematical operation symbols: LIFE X LOVE / YOU&ME + EFFORT – ANGER = BEST HAPPY LOVE STORY EVER….At kung sa YOUTUBE,nakilala ang sweethearts na “”JAMICH””… Ako at ang asawa ko naman ay nakilala sa FACEBOOK bilang “”MUNNETTE”” thru ABS-CBN…
Simulan natin the first time we met…nagkakilala kami sa isang pagtitipon ng mga kabataan ng simbahan o mas kilalang CATHOLIC YOUTH MOVEMENT OF ILAGAN, sa loob ng isang jeepney,masyang nagkukuwentuhan ang aming grupoi…naaliw daw siya sa grupo namin dahil kalog at masayahin daw kami.Na-love at first sight siya sa akin at napansin ko din naman yun sa kanya dahil lagi ako tinititigan at feeling ko,isa akong ice cream na natutunaw sa sa ngiti at sulyap niya sa akin.
Pagkatapos nun,madalas na kami magkita at magkausap dahil magkatabing baryo lang kami….Nagsimula ang biruan….sa tuwing dumadaan kami sa bahay nila lagi ko binibiro at sinasabihan ko siya ng I LOVE YOU!!! aLAM KO SA SARILI KO NA WALA PANG love NA NABUBUO SA PUSO KO PERO INAAMIN KO NA MAY PAGHANGA NA AKO SA KANYA …
Sa panahong iyon, nag-aaral palang siya sa kolehiyo at ako nama’y tapos na sa kursong Bachelor of Science in Accountancy.Dahil kelangan kong magreview sa manila for six months bago ang board examination,kelangan kong magbitiw sa posisyon ko as Youth Coordinator at iwan pansamantala ang mga kasamahan, kaibigan at ang pamilya ko.
Lumuwas ako ng maynila at akala ko hindi na niya ako maaalala pero sumulat siya sa akin kaya sinagot ko din ang mga sulat niya.Hindi pa uso noon ang cellphone kaya ang tanging komunikasyon namin ay sa pamamagitan ng sulat.Lumalim ang aming pagkakaibigan….March 29,1999,walang pasok sa review center dahil holy week…Nagbakasyon ako sa probinsya at pagdating ko sa aming lugar nagkaroon kami ng prayer service sa simbahan at pumunta sila kasama mga kagrupo niya sa amin….Pagkatapos,hinatid namin sila at kami ang nasa hulihan….kabilugan ng buwan, huminto kami at umupo saglit at dun ako nagtapat ng aking pagmamahal and praise God dahil sinabi din niyang mahal niya ako.Napakasaya kong bumalik sa maynila dahil sa wakas ay mayroon na akong tatawaging girlfriend dahil sa totoo lang, siya ang naging first and last girlfriend ko.Nagkaroon din ako ng mga crush at niligawan nung highschool at college years ko pero hindi seryoso dahil nagfocus ako sa aking studies dahil gusto kong ipakita sa mga magulang ko na kaya kong makpatapos sa kolehiyo dahil siyam kaming magkakapatid, ako yung bunso at ako lang ang nakapagtapos sa kolehiyo.
Nasanay at mahilig kong sorpresahin ang aking girlfriend…A t natuwa naman siya sa mga surpresa ko dahil lahat daw yun ay FIRST TIME sa kanya kaya nagpapasalamat daw iyadumating ako sa buhay niya…1th birthday niya,abala na kami sa pagrereview kaya hindi ako nakauwi pero ginawa ko,nagpadala ako sa Bus Liner ng boquet of flowers with chocolates at damit bilang regalo at surpresa sa kanya…
Lumipas angaraw at buwan,natapos din ang boardexam,malungkot isipin dahil hindi ako nakapasa sa board exam pero tanggap ko naman kaya umuwi ako sa probinsiya dahil may naghihintay na magandang opportunity sa akin. naging Parish Secretary/ cashier & Bookkeeper ako sa opisina ng aming parokya and at the same time, Volunteer Catechist.
Hanggang isang araw,dinala ko siya sa bahay para formal na ipakilala sa aking mga magulang na siya ang aking girlfriend pero nagkaroon ng problema,hindi naging maganda ang ang pakikitungo sa kanya ng king mga magulang lalona ang aking tatay na nasa impluwensya ng alak, umiyak siya dahil may nasabi ang aking tatay na ikinasama ng loob niya dahil meron daw silang gusto na ibang babae para sa akin na mas karapat-dapat sa akin. sobrang nasaktan siya pero tinanggap niya ito bilang “”CHALLENGE”” at ginawa niya ang lahat at hindi nawalan ng pag-asa na daratin g ang araw ay matatanggap siya.
Nagtapos siya sa kolehiyo sa kursong Bachelor of Science in Commerce.After graduation, lumuwas siya ng maynila para doon ay matupad ang mga pangarap, makapagtrabaho…Labag man sa kalooban namin na magkalayo sa isa’t-isa,wala kaming nagawa dahil ito ang hamon ng tdhana.
Taong 2002, tumakbo at nanalo ako bilang pinakabatang Sangguniang barangay member…lalo dumami ang aking responsibilidad at minsan wala na akong time sa kanya pero dahil napakabuti at napakalawak ng pang-unawa niya, hindi tio naging hadlang bagkus ipinagmamalaki pa niya ako sa kanyang pamilya
Lumipas ang taon,nagulat ako sa biglanaang pagbkasyon niya lalona nung sinabihan ako na na gusto niya daw na ako maghahatid sa kanya sa airport papuntang Taiwan.nalungkot ako! Halong emosyon na hindi ko maintindihan! Wala akong nagawa kundi ang suportahan siya gaya ng ginagawa niyang pang-unawa at pagsuporta sa mga ginagawa ko.
Dumating ang araw,habang nasa taxi kami papuntang airport,ako’y napaluha dahgil alam kong sa sarili ko na maninibago ako at mamimiss ko siya ng sobra-sobra pero nakita ko sa kanya na desidido siya makpagtrabaho sa bansang Taiwan.Mahigpit na yakap at matamis na halik ang pabaon namin sa isa’t-isa.
Sobrang nalungkot ako sa pag-alis niya kaya nagresigned ako sa parokya at sa Department of Interior and Local Government bilang Sangguning Barangay member kahit alam kong madaming malulungkot at manghihinayang sa aking pag-alis dahil napamahal na ako sa mga parishoners at sa mga constituents ko.Hindi ko alam kung tama o mali ang aking desisyon pero in the name of LOVE ,hindi ako nagdalwang isip na sundan siya at makasama dito sa bansang Taiwan.
Excited much kami pareho pero dahil hindi pa ako makalbas dahilan sa bago palang ako at wala pa akong ARC ,pinuntahan ako sa aming dormitory…pagbaba niya sa van, hindi ko siya kaagad nakilala,nakkatuwang isipin pero yun ang totoo….Ang laking pagbabago ang nangyari ss kanya…sa pananamit, ang kutis at lalo siya gumanda…
Nilapitan ako at niyakap ng mahigpit at hindi n naming mapigilan ang mag-iyakan sa mga sandaling iyon.Naging maayos namn trabaho ko at naisip ko na tama pala naging desisyon ko na mangibang bansa dito sa taiwan dahil sa nakakasama ko na girlfriend ko, nakakatulong p ko ng malaki sa pamilya ko dahil sa laki ng sahod dito kumpara sa Pinas.
Pagkalipas ng limang buwan, nagkaroon g problema sa kompanya nila a walang extensyon ng 3years kaya napilitan silang umuwi sa pinas.nalung kot kami sa lumabas na balita.Parang pinaglalaruan kami ng tadhana at sadyang sinusubok lang ang katagan ng aming relasyon…
Umuwi siya ng pinas pero may inwang panagako na babalik kaagad.tatlong buwan na pero hindi pa siya nakakabalik…Maglilimang buwan na pero wala pa rin….Nagalit ! Nainis ako! Nagtampo ako!!! Naisip ko kasi na baka hindi na siya babalik at hndi na niya tutuparin ang pangako niya sa akin.Nakalabuan kami hanggang sa dumating ang punto na “”CALL OFF”” muna kami….Binigyan namin ng space ag isa’t-isa para makapag-isip…Dahil nandito sa taiwan ang lahat ng klase ng TUKSO, hindi ko namamalayan na isa na pala ako sa mnga nadadala sa tukso…mag-inom ng alak, magsugal, at tuwing linggo,lagi nasa discohan para magparty!!!party!!!Binigyan din ako dati ng katropa ko ng ka eye ball ko…sinubukan ko pero hindi nag work-out…
Easter Sunday! Niyaya ako ng isang mabait na kaibigan para magsimba…dun ko narealized na ibang landas na pala tinatahak ko kaya sinubukan kong ibalik sa dati ang lahat….Humingi ako ng sorry sa girlfriend ko pero hindi parin ayos hanggang sa may schedule na sila papunta dito sa taiwan….Hindi ako nawalan ng pag-asa….EFFORT kung EFFORT…hiningi ko address kompanya nila sa bestfriend niya na kasabay niyang aalis a ang ginawa ko, nagpadala ako sa kompanya nila ng isang welcome card na may kasamang larawan na iginuhit ko at kalakip nun,isang sim card para may magamit kaagad siya pagdating niya para makontak na din at magkausap kami.nasurpresa siya sa ginawa ko dahil kararating lang ng dorm nila meron kaagad siyang sulat nanatanggap….Nagkausap kami at nararamdaman ko na unti-unti ng bumaballik sa dati at pinuntahan namin ang dormitory nila at kahit mlayo,nahanap namin…Sabi ko sa kanya…CAN WE START ALL OVER AGAIN? Buwan ang lumipas at madami pang sakripisyo ang nagawa ko bago naging maayos ang laht pero ang mahalaga dun…back to normal na relasyon namin…
Isang trahedya ang biglang dumating, ibinalita sa akin na pumanaw naaming ina….Sobrang lungkoit ko sa mga panahong yun dahil hindi man lang niya ako nahintay dahil buwan nalang at matatapos na kontrata ko….Isa ito sa mga mahihirap na sitwasyon ng mga OFW at buti nalkang nandito yung girlfriend ko, siya ng nagbigay ng comfort sa oras ng aking kalungkutan lalona sa pagpanaw ng aming mahal na ina…
Ang masakit pa dun,hindi man lang niya nahintay ang pagpapakasal namin ni Annette dahil nasa plano na namin ang magpaksal sana sa pag-uwi ko…Patapos na kontrata ko at maghkakalayo na naman kami ng girlfriend ko…LONG DISTANCE RELATIONSHIP n nman kami pansamantala….Pero kinukulit niya ako na panoorin ang smallville at ttgnan ko daw kung paano nagproposed si Klark kent kay Lana…Demanding din siya at gusto pa niya may proposal talaga….Binalewala ko yun hanggang sa nakauwi ako sa pinas at susunod naman siya pra mamanhikan kami sa bahay nila para mapag-usapan ang plano naming pagpapakasal….
Habang inaayos ko yung mga documents ko sa agency namin pabalik d2 sa Taiwan, nanood ako ng telebisyon at nakita ko yung announce ment kung sino yung mga gusto magpropose sa kasal dahil may audition sila….Napaisip ako…Nag-audition ako sa ABS CBN at sa kabutihan ng diyos,pinalad ako makapasok at mabigyan ng pagkakataon magpropose sa kakaibang paraan on national Television….October 22,2010, nasurpresa ang girlfriend ko dahil sa proposal ko sa telebesiyon sa PilipinaS Win na Win sa segment na “”:THEME SONG NG BUHAY MO””…TINAWAGAN SIYA NG abs cbn staff ,live!!! AT DUN AKO NAGPROPOSED SA KANYA….SIMULA NOON, ANG DAMING HUMANGA AT NAGMEMENSAHE SA facebook…na kinilig, natuwa at naiyak daw sila sa kakaibang proposal ko….at ang isa pang sumorpresa sa kanya ay nung nagbakasyon siya dahil kasama ko ang ABS CBN na sumundo sa kanya sa airport at dumeretso kami sa isang loication na kung saan nagkaroon kami ng konting eksena at dinner date na inihanda ng ABS CBN MANAGEMENT AND STAFF…OCTOBER 30,2010, PINABALIK KAMI SA TELEBESIYON PRA MAGGUEST SA KANILANG SHOW AT SOBRANG SAYA NAMING DALAWA DAHIL ANG IMPOSIBLE AY NAGKATOTOO…DAHIL SINO ANG MAG-AAKALA NA KAMI AY MAPAPANOOD SA TELEBISYON…iTO’Y ISANG KARANASAN NA HINDING-HINDI NAMIN MALILIMUTAN SA TANAN NG AMING BUHAY….at dito rin nagsimula at nabuo ang “”MUNNETTE”” sa FACEBOOK…
Inabot ng 12 years ang aming relasyon bago kami nagpakasal last July 16,2011…Nagkaroon ng katuparan ang lahat ng aming paghihirap at sakripisyo at higit sa lahat ang wagas na pagmamahalan namin kaya kami nagkaroon ng “”BEST HAPPY LOVE STORY EVER””…
maraming salamat po sa inyong suporta….
mabuhay tayong mga buhay na bayani ng ating bansang pilipinas…


 2014 Preliminary 菲律賓文初選 

📜 最愉快的愛情故事 BEST HAPPY LOVE STORY EVER

👤 MUMAR SORIANO PACIS

 

「人生是靠我們自己去走出來的」……但沒有愛情,人生會是什麼? 聖經哥林多前書 13:4-8說:「愛是恆久忍耐,又有恩慈;愛是不嫉妒;愛是不自誇、不張狂;5 不做害羞的事,不求自己的益處,不輕易發怒,不計算人家的錯,6 不喜歡不義,只喜歡真理;凡事包容,凡事相信,凡事盼望,凡事忍耐。愛是永不止息。先知講道之能終必歸於無有;說方言之能終必停止;知識也終必歸於無有。

談戀愛是件甜蜜的事,尤其是你知道很多人愛你。我確定你們也和我一樣曾經談過戀愛,可能有些人有了美好的結局;但我也敢確定有些人傷心過,歷經悲痛的愛情故事,從此遠離愛情。

愛情就是這樣……。讓我分享我和我最親愛的ANNETTE TERRENAL PACIS 最愉快的愛情故事,使你們歡心、流淚、心動,提供大家一個真實例子,讓大家從中學習,得到一點心得。

為什麼是最愉快的愛情故事?說真的,我們運用數學公式,利用加減乘除:人生 × 愛情 ÷ 你和我 +功夫 - 憤怒 = 最愉快的愛情故事。如果一對情侶「JAMICH」在網路YOU TUBE出名,我們夫妻倆「MUNNETTE」在臉書上,經由菲律賓電視台ABS-CBN的媒合而成名。

從第一次見面開始講起……。在一次伊拉坎(地名)天主教青年會聚會時,一部吉普車裡,我們一群年輕人快樂地談天說地。她興味盎然地看著我們無憂無慮、歡歡喜喜的比手劃腳。她對我一見鍾情,我注意到她目不轉睛地望著我,使我感覺像冰淇淋一樣,溶化在她的微笑和注視中。

自從那天起,我們常常見面說話,因為我們住的村子原來就在隔壁。初期從玩笑開始。每次路過她家,我就會跟她鬧說:「我愛妳!」我知道當時我心窩裡還沒有愛情成形,但我承認我已經欣賞她。

那時她還在念大學,而我已從會計學科畢業。我因為要去馬尼拉六個月,補考證照,不得已辭去青年輔導的職位,暫時離開家庭、朋友、和同事們。

去到馬尼拉,我想她可能會忘了我。但是她寫信給我,我也回了信給她。那時候手機還沒流行,所以我們只能透過信件保持聯絡。我們的友誼就這樣發展。1999年3月29日因為是聖週(復活節),補習班放假,我回鄉去。到達時,教堂正在舉辦祈禱會。她和其他教友一起到達。祈禱結束,我們送女孩們回去。我們兩人走在後方,月圓風清,我們停下腳步,坐下休息。就在那時,我向她表白心意。謝天謝地!她說她也愛我。我終於有了女朋友。我很開心地回馬尼拉去。她是我始終唯一(就是第一個也是最後一個)的女友。雖然中學和大學時也曾經追過女孩子,但從來沒認真過。我當時主要是專心讀書,我真想讓父母親看我能讀完大學。家裡九位兄弟姊妹,我是老么,也是唯一讀完大學畢業的。

我習慣並喜愛給女友意想不到的驚喜,她也樂在其中。因為我們都是初識就彼此欣賞的,所以她非常感謝有我這個男友。她生日來臨,我因忙著補習沒時間回鄉下,但我能做的就是買了一束花、巧克力、和衣服當禮物,寄託客運送到她家去,給她驚喜。

光陰似箭,補習完畢,考試也結束,不幸我落榜沒考過,但我不灰心。還有好工作在鄉下等著我。我在教堂辦公室當起秘書、收銀員、會記、與傳教志工。

有一天,我帶女友回家,介紹給我父母親。問題來了、他們沒好好對待我女友。父親恰恰喝了酒還告訴她說,他們喜歡另一女孩當媳婦,還說那個女孩比較配得上他們的兒子。我女友傷心地哭著,但她勇敢面對這挑戰,希望一天他們會改變意見接受她。

她讀大學商務科系畢業後,就到馬尼拉去找工作,實現她的願望。雖然我們不想分散,但也無法違抗命運的安排。

2002年,我參選里委員,獲得最年輕的里委員頭銜。職責加重,使我幾乎沒有時間和她聯絡,但她體諒理解我的處境,反而向她家人誇說我很能幹。

一年過去。她突然放假找我,要我送她到機場,她要飛往台灣。我好沮喪、情緒複雜,但我無能為力。只能支持她的決定,像她以往支持和諒解我一樣。

那天她要離境,我們坐計程車前往機場,我流淚了。我知道我會很不習慣,我會很想念她,但看她那麼堅持到台灣工作,我只能緊緊擁抱她,輕輕吻了她的嘴唇。

非常悲傷的我,決定辭掉我在教會與地方政府的工作崗位。明知道許多人愛護我,不同意我的想法,我也已經愛上我的工作,還有在我屬下的教友與人民。我不知道我的決定對還是不對,但為了愛,無論如何,我就是決意要跟隨她到台灣。

我們倆很興奮,但因為我是初次抵達台灣,還沒有合法的居留證,我不能出門。她來到我的公司宿舍。下車時,我沒有馬上認出她。她改變了很多,包括服飾、皮膚,變得更加美麗。

她一碰面就緊緊地擁抱我,我們禁不住哭成一團。工作還算順利,沒讓我後悔離鄉背井到海外來。我能和女友聚在一起,又可以給我家人很大的幫助,因為和菲律賓比起來,台灣薪資比較高。

菲勞無法延續工作3年。我們聽到消息好傷心。她被遣返回菲律賓。命運為何如此?它真想考驗我倆關係的堅定嗎?

回到菲律賓,她答應我會盡快回台灣。三個月過了,她還是沒有回來。五個月都過了,依然沒有。我動怒憤恨。我想,她不回來了,她毀約了。就這樣,我們進入冷淡期,讓仔細考慮我們之間的關係。

台灣有許多誘惑。不知不覺我已上癮,喝酒、賭博、每週日到夜店跳舞。Party! 派對!朋友介紹女孩子給我、我試了,但沒來電。

復活節!有個正經的朋友邀我去天主教堂。在那裡,我才發覺自己已走入歧途。我努力改過,我向女友道歉,但是沒恢復以往的關係。直到有信息說,她要飛回台灣。我不放棄,努力,我要努力。我向她的好友取得她們新公司地址,然後我寄張歡迎卡,卡裡有一張我畫的她的肖像,和一張電話SIM卡,希望能讓我馬上聯絡到她。她很驚訝!剛到新宿舍,就有信等待著她。我們通電話時,直覺她被我感動了。雖然她們公司宿舍很遠,但我仍找上門,我跟她說,我們可否重新開始?過了幾個月,我費盡心思的努力,也做了很多犧牲,但主要的是,我們終於和好如初了。

一場悲慘事件突然降臨!他們告訴我慈母往生了!我好悲傷,再過幾個月我就能回菲律賓了,可是她等不到我回家。這是我們外籍勞工的悲劇。幸虧我的女友在這裡,她常在我傷心的時候安慰我,特別在我親愛的母親過世時。好痛苦,母親沒等我娶Annette為妻,當時我們已論及婚嫁,等我回菲律賓就要結婚。

我的合約快要到期,我倆又要分散兩地,又是短暫的遠距關係。這段期間她不斷說服我看一部電影《小城》,她要我看看主角克拉克怎樣向女友菈娜求婚。她還滿固執守舊的,一定要我求婚。我當成耳邊風,不加理會,直到我已回菲律賓,而她也快要回來了。我和家人會去她家提親,討論婚姻細節。

我在人力仲介公司辦回台手續時,看見電視廣告徵求想要求婚的人。我靈機一動,想試試運氣。我到ABS-CBN電視公司試鏡。謝天謝地!選拔錄取了,這讓我有機會在全菲律賓的現場節目裡向女友求婚。2010年10月22日,我女友在台灣得了個大驚喜!ABS-CBN電話直撥給她,我在這邊當場求婚!自那天起,很多觀眾在臉書不停的留言歡呼,稱讚我特殊的求婚方式。接著,又來個驚喜!她放假回來,我和ABS-CBN的工作人員到機場接機。我們直接被送到某地點拍照、吃電視台準備的浪漫晚餐。2010年10月30日,我們一同去電視台客串演員。出乎意料地美夢成真,我們好興奮。誰也想不到我們會上電視節目。這是我們一生難忘的經驗。這也是臉書「MUNNETTE」的開始。

我們這對男女朋友關係長達12年,終於在2011年7月16日修成正果結了婚。我們歷經苦難和犧牲,主要是我們有純淨的愛情,才能完成我們的愛情故事──「最愉快的愛情故事BEST HAPPY LOVE STORY EVER」。

多謝大家支持。
菲律賓新英雄萬歲。


Ikaw ay isang mahusay na story teller, but take note your choice of words.

2 thoughts on “最愉快的愛情故事 BEST HAPPY LOVE STORY EVER

  1. By July 3, 2012 – 6:36 pmHeya i am for the first time here. I came across this board and I tofind It truly helpful & it helped me out a lot. I&12;#78m hoping to give something back and aid others such as you helped me.

發表迴響

你的電子郵件位址並不會被公開。 必要欄位標記為 *