用力量和雙腳圓夢 สร้างฝันด้วยแรงและลำแข้ง

 2017 ประกาศรายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อ 泰文初選  

📜 สร้างฝันด้วยแรงและลำแข้ง

👤 นายไพศาล เมืองแทน / รายการวิทยุอาร์ทีไอในไต้หวัน

 

ผมเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง พ่อผมลาออกจากหมอมาขายยาขายของชำและอาหารที่บ้าน ผมมีพี่น้องด้วยกัน 5 คน มีแต่ผู้ชายทั้งหมด ผมเป็นลูกชายคนที่ 2 ตอนยังเด็กผมช่วยพ่อแม่ค้าขายและทำนาทำงานช่วยพ่อแม่ทุกอย่าง ผมเรียนจบชั้นม.6 ที่่โรงเรียนสว่างศึกษา อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร ช่างอุตสาหกรรมก่อสร้าง และผมก็ไปเรียนปรับวุฒิป.ว.ช.ช่างยนต์พิเศษหนึ่งปีจบ ที่่โรงเรียนโปลีเทคนิคจ.อุดรธานี เพื่อจะได้หางานง่าย พอผมเรียนจบ ก็เดินทางไปทำงานที่กรุงเทพ ทำงานติดตั้งแอร์รถยนต์ได้ค่าจ้างเป็นรายวัน วันละ 135 บาท ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2536 เมื่อก่อนนี้ก็ถือว่าได้รับค่าจ้างมากแล็ว ผมพักอยู่กับพี่ชาย และพี่ชายผมทำงานติดตั้งซ่อมโทรศัพท์ที่่กรุงเทพเหมือนกัน พอผมทำงานครบหนึ่งปี เฒ่าแก่ก็ขึ้นเงินเดือนให้ผมเป็นเดือนละ 5000 บาท ผมทำงานได้ปีครึ่งก็ได้ยินข่าวว่าญาติทางบ้านไปทำงานที่ประเทศไต้หวันได้เงินส่งกลับบ้านไม่ต่ำกว่าเดือนละ 15000 บาท พ่อแม่ผมได้ยินข่าวก็มาเล่าให้ผมฟังและถามผมว่าอยากไปทำงานที่เมืองนอกไหมประเทศไต้หวันได้เงินเดือนมากนะ ผมก็เลยตัดสินใจรับปากพ่อแม่ว่าไป เพราะผมมีความตั้งใจตั้งแต่ตอนเด็กอยากไปหาเงินได้มากๆเหมือนคนทางบ้านผมเมื่อก่อนไปทำงานที่ประเทศซาอุดิอาระเบียได้เงินเดือนไม่ต่ำกว่าสองหมื่น ได้เงินส่งมาบ้านซื้อนาซื้อบ้านซื้อรถส่งลูกเรียนสูงได้รับราชการกลับมาบ้านก็มีเงินฝากและซื้อวัวมาเลี้ยงขยายพันธุ์และได้ขายดีมีกำไรอยู่บ้านได้สบายๆไม่ขัดสน ผมก็เลยตัดสินใจไปสมัครเดินทางไปทำงานที่ประเทศไต้หวันเผื่อจะได้มีโอกาสร่ำรวยเหมือนคนทางบ้านผม อยากไปทำงานประเทศซาอุดิอาระเบียตอนนั้นแต่ไม่รับคนงานไทยแล้วเพราะคนไทยไปขโมยเพชรซาอุมาครับ เลยหมดโอกาสไป ผมสมัครงานไว้ในบริษัทจัดหางานที่จังหวัดอุดรธานี แล้วผมก็ไปทำงานรอที่กรุงเทพ ไม่นานบริษัทจัดหางานก็เรียกตัวผมมาสอบผลการสอบก็ผ่าน ไม่นานผมก็ได้ลาออกจากงานเตรียมตัวเดินทางมาประเทศไต้หวันช่วงต้นปี 2538 ตอนนั้นค่าเดินทาง 75000 บาท เงินเดือน 14010 เหรียญไต้หวันยังไม่รวมโอที สัญญาสองปี ผมกู้ยืมเงินจากลุงผมที่ทำงานอยู่กรุงเทพ พ่อผมเป็นคนค้ำประกันเงินให้ ผมก็ได้เดินทางมาทำงานโรงงานพับโลหะที่เขตไทเป ผมก็ทำงานได้อย่างสบายเพราะผมมีพื้นฐานการทำงานเกี่ยวกับเครื่องยนต์กลไกหลายอย่าง ภาษาก็พอพูดได้เพราะผมซื้อหนังสือภาษาจีนกลางมาอ่านและศึกษากับการทำงานไปด้วย เฒ่าแก่ก็ใจดีมากๆเลยจ่ายเงินเดือนเต็มโอทีมีทุกวันให้เบี้ยขยันเดือนละ 1500 เหรียญทุกเดือนถ้าไม่ขาดงานผมก็ได้รับทุกเดือนเพราะผมเป็นคนไม่ชอบขาดลางาน ผมได้รับเงินเดือนรวมโอทีแล้วได้สองหมื่นกว่าเหรียญ ตอนนั้นค่าล่ามค่าที่พักค่าอาหารและค่าตรวจโรคก็ไม่ได้จ่ายเพราะเฒ่าแก่จ่ายให้หมดเลย ผมก็ขยันทำงานมากๆบางช่วงงานเร่งวันอาทิตย์ก็ได้ทำงานไม่ได้หยุดพัก แต่งานก็ไม่หนักทำสบายๆ อยู่มาไม่นานเฒ่าแก่ใจดีซื้อโทรทัศน์ใหม่จอใหญ่ซื้อเครื่องเสียงตู้เพลงคาราโอเกะ และซื้อโต๊ะสนุ๊กเกอร์ให้เล่นในช่วงวันหยุด ผมโอนเงินกลับบ้านแต่ละเดือนไม่ต่่ำกว่าหนึ่งหมื่นแปดพันบาทใช้หนี้ลุงของผมไม่นานก็หมดครับ ทำงานครบหนึ่งปีพอดีถึงช่วงเทศกาลตรุษจีนเฒ่าแก่ใจดีให้อังเปาสามหมื่นเหรียญดีใจมากๆเลย และทำงานครบสองปีเฒ่าแก่่ก็ให้อังเปาอีกสี่หมื่นเหรียญก็ดีใจมากๆอีก ตอนนั้นค่าเงินไต้หวันอ่อนกว่าเงินไทยนิดหนึ่ง ช่วงนั้นแผ่นดินไหวบ่อยๆแต่ไม่ค่อยแรงผมก็กลัวช่วงแรกๆ อยู่ไปเรื่อยๆก็ชินแล้ว ผมก็ภูมิใจคนไต้หวันมากๆเลยมีน้ำใจดีชอบช่วยเหลือเกื้อกูลให้การต้อนรับแรงงานต่างชาติได้ดี เสื้อผ้าสิ่งของเครื่องใช้ก็หามาให้อำนวยความสะดวกอย่างดีมากเลย ผมทำงานครบสัญญาสองปีในตอนนั้นได้เงินหลายแสนครับ ได้ซื้อนาหนึ่งแปลงหกไร่สามงานราคาแปดหมื่นบาทติดกับนาพ่อผมเป็นนาของลุงอีกคนขายให้อยู่ใกล้บ้าน ได้ให้เงินพ่อแม่ช่วยยกบ้านสูงขึ้นถมหินลงพื้นทำกำแพงบ้านตกแต่งบ้านเพื่อขายของให้ดูดีขึ้น และได้ดาวน์รถตู้มือสองแปดหมื่นผ่อนเดือนละหกพันผ่อนสามปีหมด เพราะตอนนั้นไต้หวันไม่เปิดรับคนงานเก่าอีกต้องรออีกนาน ผมก็เลยขับรถตู้เดินทางเข้ากรุงเทพไปขับวินรถตู้ถนนงามวงวานไปหมู่บ้านรัตนาธิเบศน์ตอนนั้นน้ำมันดีเชลลิตรละหกบาทค่าโดยสารสิบบาทตลอดสายตั้งแต่ปีพ.ศ. 2540 หักค่าน้ำมันแล้วเหลือวันละแปดร้อยกว่าบาทก็พอได้ส่งงวดและเก็บฝากไว้บ้าง ขับไปเรื่อยๆค่าวินก็แพงน้ำมันก็แพงขึ้น รายจ่ายมากหัวหน้าวินอื่นก็ว่าวิ่งทับเส้นทางกันมีเรื่องไม่ดีต่อกัน ผมก็เปลี่ยนไปวิ่งหลายเส้นทางพอผ่อนงวดรถเสร็จก็เปลี่ยนมาวิ่งทางไกลบ้างจากสกลนครไปกรุงเทพรับส่งคนไปทำงานบ้างรับเหมาไปพออยู่ได้ แต่รถก็เก่าสภาพไม่ค่อยดีผมก็ทั้งขับทั้งซ่อมทุกอย่างไปเพราะผมได้เรียนมาเกี่ยวกับช่างยนต์ด้วย แต่ผมก็สงสารรถอยากจะพักผ่อนรถบ้าง ไม่นานผมก็ได้ยินข่าวประเทศไต้หวันเปิดรับคนงานเก่าอีกสัญญาจ้างงานหกปีผมก็เดินเรื่องมาทำงานที่ไต้หวันอีก เมื่อปีพ.ศ.2547 ค่าคอมหนึ่งแสนสี่หมื่นห้าพันบาท เงินเดือนหนึ่งหมื่นเจ็ดพันกว่าเหรียญ ผมได้ทำงานโรงงานทำจักรยานแผนกทำโช๊คจักรยาน ที่เขตไทจง ต้าเจี๋ย ผมได้ทำงานควบคุมเครื่องทำกระบอกโช๊คลำบากแต่ตอนแรกพอเป็นงานก็ทำสบายๆแต่ได้ยืนทำพอมีเวลาได้เบรคพักสิบนาทีด้วย มีคนไทยหกสิบคนอยู่รวมกันสบายดี คนไต้หวันก็มีน้ำใจดีครับ ผมก็ส่งเงินกลับบ้านให้ภรรยาลืมบอกว่าผมแต่งงานก่อนมารอบที่สองครับ ครบสามปีก็กลับบ้านนำเงินกลับไปทำบ้านเป็นของตัวเองผมทำบ้านสองชั้นข้างบนเป็นไม้ข้างล่างทำพื้นปูนทำที่จอดรถตู้ไว้ข้างบ้าน ทำบ้านเสร็จผมก็เดินทางมาไต้หวันอีกในรอบที่สามช่วงปลายปีพ.ศ.2550 ผมได้ทำงานโรงงานครอบครัวคุมเครื่องทำข้อต่อข้องอพีวีซี งานก็หนักแต่ช่วงแรกทำไปเรื่อยๆก็คล่องทำได้สบายดีเฒ่าแก่ก็ใจดีซื้อสิ่งของให้ใช้ครบปีได้อังเปาพอสมควรเงินเดือนก็ดีมีโอทีทำตลอดผมก็ส่งเงินกลับบ้านให้ภรรยาทุกเดือนตลอดครบปีที่สามเฒ่าแก่ซื้อนาฬิกาเรือนละหนึ่งหมื่นสี่พันเหรียญและเสื้อแขนยาวตัวละสามพันให้ผมดีใจมากๆเลยครับทำงานครบสามปีก็กลับไปบ้านได้เงินฝากไว้บ้างส่งลูกเรียนด้วย ผมมีลูกสาวหนึ่งคนลูกชายหนึ่งคนกำลังเรียนหนังสือใช้เงินพอสมควร ตอนนั้นผมจะมาไต้หวันก็ไม่ได้เพราะสัญญาจ้างงานตามกฎหมายไม่เกินเก้าปี ผมทำงานได้แปดปีกว่าแล้ว ต้องรอก่อน ผมก็ขับรถออกไปหาทำงานรับเหมาก่อสร้างใกล้บ้าน รับทำงานในหมู่บ้านเอื้ออาทรในจังหวัดอุดรธานีจ.ขอนแก่นจ.มหาสาระคามไปตามงานที่มีเพราะผมมีเครื่องมือครบและเคยเรียนมาด้วยครับ ไม่นานผมก็ได้ยินข่าวว่าไต้หวันเปิดรับคนงานเก่าและขยายการทำงานสิบสองปี ผมก็เดินเรื่องมาทำงานอีกเป็นรอบที่สี่ในปีพ.ศ.2556 ช่วงกลางปี ค่าคอมหกหมื่นห้าพันบาท เงินเดือนหนึ่งหมื่นเก้าพันกว่าเหรียญ ผมได้ทำงานในโรงงานย้อมผ้า แผนกรับผ้าขาวใส่รถไว้ให้แผนกย้อมเอาไปย้อม งานก็ทำสบายดีคุมเครื่ิ่องล้างผ้าโอทีมีทำทุกวันในวันอาทิตย์ก็ได้ทำงานไม่ค่อยได้หยุดพักเลย เงินเดือนก็ดีรวมโอทีก็สองหมื่นกว่าเหรียญส่งกลับบ้านและฝากเข้าบัญชีส่วนตัวผมบ้าง ตอนนี้ก็กำลังจะครบสองปีในเดิอนหน้านี้ครับ ผมก็ขยันมาทำงานทุกๆวันไม่ขาดไม่ลารักษาสถิติเดิมได้ ตอนที่ผมเรียนก็เคยได้รับใบประกาศขยันมาเรียนครับ
ผมชอบไปทำบุญในวันหยุด ถ้าอาทิตย์ไหนได้หยุดผมก็ไปทำบุญที่วัดใกล้ๆเขตเถาหยวนมีวัดไทยเพื่อเสริมบารมีและผมได้สอบนักธรรมตรีได้ที่วัดนี้แล้ว ผมจะพยายามรักษาศีลห้าให้ได้ ผมได้เข้ามาไหว้พระในวัดนี้ก็สบายใจมีความสุขใจมากๆครับ ถ้าผมได้รับรางวัลในวรรณกรรมนี้ผมจะแบ่งเงินรางวัลไปทำบุญมากๆเลยครับ
และรายการการวิทยุอาร์ทีไอในไต้หวันก็ประกาศให้ส่งวรรณกรรมเรื่องราวของตัวเองมาประกวดผมก็ขอขอบพระคุณอย่างมากๆเลยครับ เพราะเป็นรายการที่ดีมีประโยชน์มากมายแก่ผู้รับฟังเช่นผม ให้ความรู้ข่าวสารสาระประโยชน์นำมาปฎิบัติตาม สอนภาษาจีนกลางด้วย แนะนำขั้นตอนต่างๆในการอยู่รวมกับสังคมคนไต้หวัน หลีกเลี่ยงสิ่งที่ผิดกฎหมายสิ่งที่ไม่ดีไม่ให้เราหลงผิด ไปทำผิดไปติดคุกติดตารางไม่ดีเสียอนาคต ให้ขยัน ประหยัด ซื่อสัตย์ อดทน อ่อนน้อมถ่อมตน ถือศีลห้า ละอบายมุกทุกอย่าง  อย่านอนตื่นสาย อย่าอายทำกิน อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยวาสนา ผมก็จะพยามทำตามให้ได้ครับ คนเราถ้าทำดีก็ย่อมได้ดีแน่นอน ยอมลำบากวันนี้ จะสุขขีเปรมปรีสบายดีในวันข้างหน้าแน่นอนครับ ตอนนี้ผมก็มีครบเกือบทุกอย่างแล้ว มีบ้าน มีรถ มีเมียมีลูกที่ดี เงินฝากก็กำลังจะมีมาก การงานที่บ้านก็จะมีทำแน่นอน ชีวิตของผมสู้กับงานใช้ความขยันอดทน มุ่งมั่นสร้างความฝันด้วยลำแข้งของตัวเองให้สำเร็จให้ได้ในเร็ววันนี้ ผมมีความตั้งใจจริงๆ อยากเห็นบ้านเมืองไทยเราเจริญก้าวหน้าทัดเทียมประเทศอื่นที่ดีแล้ว อยากนำเทคโนโลยี่ไปใช้บ้านเราพัฒนาให้ดีขึ้นไป ผมเคยชวนพี่น้องล้างเท้าพ่อแม่ด้วย ได้ทำแล้วสบายใจเหมือนได้ทำบุญที่วัดหลายๆวัด สมปรารถนาเกือบทุกอย่างแล้วครับ ตอนนี้ ผมขอเล่าเรื่องแค่นี้ก่อนดึกแล้วหกทุ่มกว่าแล้วครับ พรุ่งนี้ผมทำงานที่ไต้หวันตามเคย สู้ๆๆสร้างความฝันให้สำเร็จครับ ถ้าผมได้รับรางวัลนี้จะทำบุญให้มากๆเลยครับผมเล่ามาเป็นเรื่องจริงทุกอย่างครับ ขอขขอบคุณมากๆครับ


📜 用力量和雙腳圓夢

👤 นายไพศาล เมืองแทน / รายการวิทยุอาร์ทีไอในไต้หวัน

我出生於一個小康家庭,我父親辭掉醫生的工作後,開了一間小藥局、雜貨店及小吃館。我們家總共五口,全都是男丁,我排名第二,小時後我幫父母做生意還有種田等工作。我高中畢業於沙旺色軍府鈴鄰縣 Saengsawang Suksa學校建築系,然後我再到綜合技術學校特別進修汽車工程一年,這一切是為了日後可以容易找到工作。

當我畢業之後,我到曼谷找工作,職稱是汽車冷氣維修技師,當時是日薪制,一天薪水約135泰銖,對於西元1993年的人來說這樣的薪水算很高了。我和哥哥同住,而我的哥哥在通訊行當維修員。我工作滿一年之後,老闆幫我加薪到每月5000泰銖,我做了一年後聽到親戚去台灣工作後能夠寄錢回家,一個月至少15000泰銖。我從父母得知此消息後,問我是否想去國外工作?台灣的薪水很高,我思考過後向父母表達我的決心。

因為我從小就想賺多一點錢,就像我們鄰居到沙烏地阿拉伯工作後,每個月至少寄兩萬泰銖回家,有足夠的資金買土地買房子買車子,付得起孩子的學費,讓他們受到更高的教育有機會考上公務員,回國的時候也有儲蓄或者買牛養牛,繁殖牛隻讓家裡的收入大增,可以過好生活。

因此我決定去台灣工作,說不定有機會像我的鄰居一樣發財。我想去沙烏地阿拉伯工作,但是當時已不再聘僱泰國人了,因為發生過偷竊案,所以我沒有機會了。後來,我到烏龍府的一家仲介公司報名,這期間我繼續在曼谷工作。不久後,仲介工作通知我去面試,結果我通過了!大約在西元1995年初,我辭掉工作準備出國打拼,但是費用是75000泰銖,薪水14010元不包括加班,合約兩年,我向在曼谷的叔叔借款,父親當我的保證人。

我到了折床機器工廠工作,對我來說很輕鬆,因為我懂機器零件的基本運作,語言也有點通,因為我有買中文的會話書。我一邊學一邊工作,老闆人也很好,準時付薪水每天讓我加班。如果沒有請假的話,全勤每月1500元。我不是喜歡請假的人,所以一個月下來總加起來我領了兩萬多元。那時候沒有仲介的服務費、膳宿費和體檢費,因為雇主全包,我非常努力的工作,訂單多的時候禮拜天照常上班沒有休息,不過工作不難可以輕鬆應付。雇主買了大螢幕電視、音響設備還有卡啦ok機和撞球桌讓我們假日可以放鬆。我每個月至少寄錢回家18,000元,很快的把債務還清。

工作滿ㄧ年後剛好碰到過年,雇主還包三萬元的紅包給我,我非常高興,第二年也包了四萬我更高興,當時台幣比泰幣小一些。那時候也常常發生地震,但是震度不大,剛開始我有點害怕,久了就習慣了。

我很榮幸來到這個地方,台灣人非常熱情,常常幫助外勞,儘量提供我們基本的衣物用品。合約滿兩年後我存了幾十萬元,我向鄰居叔叔買了一塊地,幫父母整修房子,做點小裝潢增加房子的美觀。還買了一台二手麵包車,每月分期六錢泰銖三年內把它還清。

因為當時不開放來過台灣工作的勞工,一等就要等很久,因此我開著麵包車到曼谷,當時的柴油一公升才六銖,因此我一趟收十銖就夠了,一天下來扣掉油錢剩八百多銖,夠付貸款和儲蓄。之後油價越漲越高,支出越來越多,同一個路線的人說開的路線相同而起爭執,我就改變路線直到還清貸款,後來改載從外府到曼谷工作的人,這樣收入也差不多,但是車子老舊常常故障,我邊開邊修畢竟我也從這科出身。

不久我聽到台灣又開放六年合約給之前來過的人,所以我再次申請來台,仲介費十四萬五千銖,月薪一萬七千元。我到台中大甲區的腳踏車工廠工作,工作內容是管理避震器的製作過程,剛開始很難,習慣了也算輕鬆。我的工作不可以坐著,但是有十分鐘的休息時間。我的工廠有六十個泰國人,臺灣人也很友善。我把錢寄回家給太太,忘了說我回去那段期間有結婚。三年合約期滿後,我把儲蓄帶回去蓋房子,我的房子有兩層樓,二樓是木造,一樓則是水泥,還有一個車位。

蓋完房子後,2007年我再次回到台灣,這次我到了家庭式的工廠,做關於PVC的零件,剛開始工作量很大,久而久之就還好了。雇主也會幫我買生活必需品,做滿一年也有紅包,收入不錯還有加班,我每個月都按時寄錢給太太。第三年的時候,老闆送我一支價值約一萬四千元的手錶和三千元的長袖給我,我非常高興。三年合約到期後,我把儲蓄當作孩子的教育基金,我的孩子是一男一女,他們都是學生,得花不少錢。當時我不能再申請來台了,因為法律規定不能超過九年,我已經做了八年多所以要等。於是,我開車到泰國家附近的工地暫時工作,到烏隆塔尼府等附近縣市的某社區做營造業,因為我的工具齊全,再加上我有這方面的經驗。

後來,我聽到台灣又開放申請工作,工作合約延長至十二年。因此大約西元2010上半年,我第四次申請來台,仲介費六萬五千銖,薪水大約一萬九千元。這次我到染布工廠上班,運送白布上車再轉給染布組,工作輕鬆只要控制機器就好,每天都有加班,禮拜天也要工作很少放假。一個月下來有兩萬多元,一部分自己留著,一部分寄回家。下個月就滿兩年了,我每天努力工作不曠班、不請假,保持良好的出席率,我在學生時期也有拿過全勤獎。

我利用假日的時間去做善事,如果剛好遇到休假,我就會到桃園地區附近的泰國寺廟去燒香拜佛,讓自己的心靈淨化,而且我已經考上佛法的基礎課程了。我盡量保持佛教裡的五戒,每當我來拜拜的時候,我的心往往感到很快樂,如果我得獎,我會把一部分的獎金拿去做慈善。

我非常感謝RTI中央廣播電視台宣傳,並鼓勵我們參加這項比賽。RTI是一個對聽眾非常有意義的節目,提供很多可以應用在日常生活中的知識,也有教中文,甚至教我們如何讓自己適應於台灣的社會;告訴我們哪些違法的事情不能做,讓我們免於觸法,因為更嚴重的話會導致坐牢;教我們要努力工作,節省、誠實、忍耐、有禮貌、保持五戒、不賭博、早睡早起,不要因為工作低賤而害羞,不要嫌棄薪水太少,我都會盡量做到。

我相信好人有好報,我今天願意吃苦,在不久的未來我一定會有好日子可以過。現在我的生活應有盡有,我有房子、有車、有太太還有乖孩子,儲蓄越來越多,泰國的小小事業正在起步。在我的人生當中,我用忍耐與工作奮鬥,我利用我的雙手雙腳圓夢,我真的希望看到泰國的科技突飛猛進可媲美其他國家,我希望可以把科技引介回泰國發展。

我曾經邀請兄弟姐妹幫父母洗腳,這比到廟裡做善事快樂多了。我很滿意我現在的狀態。那麼時間不早了快半夜十二點了,我先結束我的故事,明天我仍然要繼續工作、繼續奮鬥、繼續圓夢,如果我得獎,我會多多做善事。以上的內容屬實,謝謝!

發表迴響

你的電子郵件位址並不會被公開。 必要欄位標記為 *